Πηνίρ χαλβά

Η Θρακική Παράδοση, πάντα, αποζημιώνει αυτούς που την αναζητούν. Μία από τις εκφάνσεις της Παράδοσης είναι και η Μαγειρική, οπότε λογικό είναι να ενθουσιαστούμε από τη γευστική συνταγή στο βιωματικό άρθρο του Δικηγόρου Στέλιου Μαυρίδη, στο blog του «εις την Πόλιν».



Γράφει ο Στέλιος Μαυρίδης: ……………για ένα είδος υποκίτρινου χαλβά από ανάλατο τυρί (!), που μοιάζει στην υφή με τον χαλβά Φαρσάλων (απαλός, βελουτέ, κριτσανιστός) και λέγεται “πηνίρ χαλβάς” (απόδοση του τουρκικού: “peynir helvasi”, peynir=τυρί, ME ΠΑΡΑΦΘΟΡΑ της λέξης στα ελληνικά), τον οποίο δε συνάντησε πουθενά αλλού στην Ελλάδα, παρά μόνο στην Καλλίπολη Πέλλας, που είναι το χωριό του και όπου κατέφυγαν οι πρόσφυγες παππούδες  από την ομώνυμη αρχική πατρίδα τους, της Ανατολικής Θράκης. Δεν ξέρει αν και οι Καλλιπολίτες του Πειραιά, που επίσης κατάγονται από το ίδιο μέρος, διέσωσαν στη μνήμη τους την ίδια  συνταγή. Ακόμη και στην Πόλη, στα καταστήματα με τα λουκούμια και τα συναφή είδη (χαλβάδες, παστέλια, ζαχαρωτά κλπ), δεν γνώριζαν αυτόν τον χαλβά και τον παρέπεμψαν στην περιοχή της Ραιδεστούύ (Tekirdag), λίγο πιο πάνω από την περιοχή του Ελλήσποντου, για να τον βρει. Πράγματι, σε μία στάση του, στη Ραιδεστό, τον Αύγουστο του ’06, επιστρέφοντας στην Ελλάδα από την Πόλη, βρήκε στα τοπικά καταστήματα τροφίμων, τυποποιημένο, σε κουτάκια της εταιρίας “Ersin Altin Süt“,  τον χαλβά, που, ωστόσο, είχε διαφορές στη γεύση και στο χρώμα με το (σπιτικό) χαλβά που γνωρίζει και που έφτιαχναν οι γιαγιάδες του και φτιάχνει ακόμη η μητέρα του …(συνταγή! πατήστε εδώ).

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο blog του συγγραφέα πατώντας εδώ!